Yazılar

Kimi manzaralar yolu göstermedikleri halde insana yön duygusu verebilir. Belki de bunun nedeni, bi’ cevap sunmaları değil; bakışı biraz daha genişletebilmeleridir. İlişkiler de bazen böyledir. Birlikte kalmakla ayrılmak arasında değil yalnızca; alışılmış olanla mümkün olan, geçmişten taşınanla bugün hissedilen, korunmakla değişmek arasında bi’ düşünme alanına ihtiyaç duyulur. Karar danışmanlığı, ilişkiyi sürdürmeye ya da sonlandırmaya çalışan bi’ süreç değildir. Bazen ilişkiy

Çocuk gelişimi alanında çalışmak, yalnızca bilgiye değil; bakışın sürekli olarak yeniden ayarlanmasına ihtiyaç duyar. Çünkü çocukla kurulan her ilişki, uzmanın kendi geçmişi, hafızası, sinir sistemi ve mesleki alışkanlıklarıyla birlikte çalışır. Uluslararası alanda çocuk ruh sağlığı ve gelişimiyle ilgili çalışmalar, tek başına çalışmanın değil; başka bi’ zihinle birlikte düşünmenin, zarar vermeme ilkesini koruyan en temel düzeneklerden biri olduğunu gösterir. Gelişimsel deste

İlişkiler, yalnızca iki kişinin bi’ araya gelmesi değildir. İki ayrı yaşam öyküsünün, iki farklı bedensel hafızanın, iki farklı alışma biçiminin aynı alanda yan yana durma çabasıdır. Bu yüzden ilişkilerde olan biten, çoğu zaman bugüne aitmiş gibi görünse de; bedenin daha önce öğrendiklerinin, yakınlığa dair eski deneyimlerin ve korunma yollarının yeniden devreye girmesiyle karşılaşırız. Bazen yakınlık güven verir, bazen aynı yakınlık tedirginlik yaratır. İnsan, çoğu zaman ne

Duygular, her zaman hemen ad bulamayabilir. Çocuklukta da yetişkinlikte de bedende belirir, davranışla taşar; kimi zaman genişler, kimi zaman sıkışır. Sinir sistemi başka bi’ sinir sistemiyle temas ettiğinde -özellikle güvenli bi’ ilişkide- bu ham duygu yavaş yavaş biçim bulur. Beyin, birlikte düzenlenmeyle bağlantılar kurar, esner, öğrenir. Yakın ilişkiler, aile bağları, psikoterapi gibi insanı insanla tutan ilişkisel alanlar duygunun tek başına dönüp durmasına değil, paylaş