Bu çalışma alanı;
Çocuğu, ebeveyni, çifti ve aileyi birbirinden ayıran çizgilerden çok, aralarındaki ilişkisel akışı merkeze alır. Gelişimsel süreçler, duygusal düzenleme, bakım ilişkileri ve yakınlık biçimleri; bireysel özelliklerden bağımsız değil, aile dinamiği ve ilişkisel bağlam içinde ele alınır.
Çocukların gelişimi doğrusal bir ilerleme olarak değil; tekrarlar, duraklamalar ve yeniden denemelerle şekillenen canlı bir süreç olarak değerlendirilir. Bu süreçte bedensel, duygusal, bilişsel ve sosyal alanlar birbirinden ayrı değil, birbirine eşlik eden katmanlar olarak düşünülür. Değerlendirme, müdahale ve izlem; çocuğun ne yaptığı kadar, bunu kimlerle ve hangi ilişkisel zemin içinde yaptığına da odaklanır.
Yaklaşımın temel eksenini oyun, bakım ve eşlik oluşturur. Oyun; çocuğun dünyayı anlamlandırma ve ilişki kurma biçimi olduğu kadar, yetişkinler için de ilişkilerin katılaşan yerlerine esneklik kazandıran bir alandır. Bakım, yalnızca ihtiyaçların karşılanması değil; duygunun ilişkide tutunabildiği, süreklilik ve güven hissinin kurulabildiği bir bağlam yaratmaktır. Eşlik ise yön vermekten çok, birlikte kalabilmeyi; belirsizlik, zorlanma ve geçiş anlarında ilişkiyi taşımayı mümkün kılar.
Çalışmalar; sinir sisteminin ilişkisel olarak düzenlenmesi, bağlanma örüntülerinin anlaşılması ve aile içindeki karşılıklı etkileşimlerin görünür kılınması üzerine kurulur. Duyguların bedende nasıl taşındığı, stres ve güven durumlarında ilişkilerin nasıl organize olduğu ve aile üyelerinin birbirlerinin düzenleyicisi olma potansiyeli dikkate alınır. Sistem odaklı ve dinamik bir bakışla, bireysel zorlanmalar aile içi döngülerden ve geçmiş deneyimlerin bugüne taşınma biçimlerinden bağımsız ele alınmaz.
Aile dinamiğini desteklemek; çocuğun gelişimsel ihtiyaçlarının yalnız bırakılmamasını, ebeveyn–çocuk ilişkisinde duygunun karşılık bulabildiği bir alanın güçlenmesini ve çift ilişkisinde yakınlık, mesafe ve sorumlulukların yeniden düzenlenebilmesini içerir. İlişkiler, ideal bir forma sokulması gereken yapılar olarak değil; kendi ritmini, hızını ve sınırlarını yeniden duyabilen canlı süreçler olarak ele alınır.
Bu çerçevede çalışma alanı; sorunları hızlıca çözmeye odaklanan bir müdahale alanından çok, aile içi ilişkilerin birlikte düşünülmesine, gelişimin acele edilmeden ancak yeterince desteklenmesine ve bakımın paylaşılabildiği bir zemin kurulmasına alan açar. Oyunla, duyguyla ve ilişkiyle temas eden bu alan; çocuğun gelişimini, ebeveynliğin yükünü ve çift ilişkisinin dönüşen ihtiyaçlarını aynı bütün içinde taşımayı mümkün kılar.
Çalışmalarım
0–18 Yaş Gelişimsel Değerlendirme, Müdahale ve İzlem
Çocuğun bedensel, duygusal, dil, bilişsel ve sosyal gelişimi bütüncül biçimde ele alınır. Gelişimsel süreçler; çocuğun ilişkisel çevresi ve günlük yaşam bağlamı içinde değerlendirilir.
Sıklıkla gelen başvurular:
–Gelişimsel farklılıkları ya da gelişim ritmindeki değişimleri anlamlandırma ihtiyacı
–Duygusal tepkileri ve davranışsal süreçleri birlikte ele alma ihtiyacı
–Oyun, iletişim ve günlük yaşama uyum süreçlerini destekleme ihtiyacı
–Ergenliğe geçiş dönemindeki duygusal ve ilişkisel değişimleri anlamlandırma ihtiyacı
–Çocuğun gelişimini izleme, ihtiyaçlarını tanıma ve destekleme ihtiyacı
Aile ve Ebeveyn Danışmanlığı
Aile içi ilişkiler, ebeveynlik rolleri ve etkileşim örüntüleri birlikte ele alınır. Amaç; aile üyelerinin birbirleriyle kurdukları ilişkiyi daha anlaşılır ve taşınabilir hale getirmektir.
–Ebeveynliğe geçişle birlikte değişen roller ve sorumlulukları birlikte anlamlandırma ihtiyacı
–Aile içinde tekrar eden anlaşmazlıkları ve duygusal gerilimleri ele alma ihtiyacı
–Gelişimsel farklılığı olan bir çocuğu tanıma, ihtiyaçlarını düzenleme ve gelişimine eşlik etme ihtiyacı
–Değişim dönemlerinde aile içi uyumu destekleme ihtiyacı (taşınma, okula geçiş, ayrılık, yeni kardeş, gelişimsel geçiş dönemleri vb.)
–Yeniden kurulan evliliklerde aile üyelerinin birbirine alışma ve aidiyet geliştirme ihtiyacı
–Birleşik aile yapılarında rollerin ve ilişkilerin yeniden şekillenmesine eşlik etme ihtiyacı
–Büyük ebeveynlerle birlikte yaşanan ailelerde beklentileri, sınırları ve birlikte yaşam düzenini ele alma ihtiyacı
Çift ve İlişki Danışmanlığı
İlişki içindeki tekrar eden döngüler, yakınlık–mesafe dengeleri ve iletişim biçimleri birlikte ele alınır. Odak, çözümden çok ilişkinin nasıl işlediğini anlayabilmektir.
Sıklıkla gelen başvurular:
–Yeni başlayan ilişkilerde bağ kurma, sınırlar ve beklentileri birlikte anlamlandırma ihtiyacı
– İletişim kopuklukları ve anlaşılmadığını hissetme
– Duygusal uzaklaşma, yakınlıkta zorlanma
– Tekrarlayan çatışmalar ve çözümsüzlük hissi
– Bebek sonrası ilişkide değişen roller ve bağlanma biçimleri
– Aldatma, güven kırılması ya da ilişki içinde yaşanan sarsıcı deneyimler
– İlişkinin yönüne, devamına ya da dönüşümüne dair belirsizlikler
– Göç sürecinde çift olarak uyum sağlama ve birlikte yön bulma ihtiyacı
